Van Gemis naar Dankbaarheid

Geplaatst op 2 januari 2018 · Geplaatst in Eigen Wijsheid, Persoonlijk, Spiritualiteit, Verbeelding

Toen ik 9 jaar oud was…

…overleed mijn vader.  Overleden aan de gevolgen van een ziekte die hij als kind had gehad. Ondanks mijn jonge leeftijd, bestond mijn leven uit 2 delen. Één deel van vóór het overlijden van mijn vader en het deel daarna.

Langzaam vervaagde zijn gezicht

Elke keer als ik erover had, over het overlijden, de dood van mijn vader, voelde ik alleen maar pijn en verdriet, een enorme gekwetstheid en het ontzettend gemis. Heel moeilijk vond ik het ook om zijn stem op een bepaald moment niet meer te horen als ik aan hem dacht. Langzaam vervaagde ook zijn gezicht in mijn verbeelding. Alleen foto’s hielpen mij nog.

Wat een lessen geeft zoiets!

Maar door mijn leven heen, kwam hij toch telkens voorbij. In allerlei mogelijke trainingen en workshops die ik volgde, kwam hij en zijn overlijden voorbij. Pittig, intens, soms lollig en altijd met zoveel verdriet vanuit een zo sterk gemis. Nu merk ik sterk, wat hij mij werkelijk heeft gegeven in die kleine 9 jaar.  Ik heb ontdekt, dat hij mij aandachtig luisteren heeft geleerd, wat echt samenzijn is, hoe belangrijk het is om leuke dingen te doen en altijd dat te doen waar je volledig achter staat zonder de werkelijke reden te weten.

Dankbaar boven alles

Dit jaar heb ik tot 3-maal toe ervaren, hoe intens dankbaar ik ben. Ik dacht dat ik dat wel wist, maar blijkbaar toch niet. Zoals tijdens een meditatie voelde ik mij bovenop hem liggen, als kind. Ik spreidde mijn armen over zijn armen en we lagen zo hart op hart. Hij leefde nog in mijn verbeelding en we lachten naar elkaar. Ik voelde een hele sterke verbinding en zachtheid naar hem.

Tijdens een andere meditatie zag ik mij wederom liggen bij mijn vader, maar nu was hij overleden. Ik legde mijn hoofd op zijn gestorven hart. Ik nam afscheid met intense dankbaarheid voor alles wat hij mij had gegeven.

Ik voelde dat zijn dood zoveel betekenis had

Afgelopen weekend was hij heel sterk aanwezig bij een reikibehandeling die ik gaf aan mijn moeder. Trots en blij was hij. Tranen liepen over mijn wangen. Ook dit gaf hij mij. Hij is als vader (nog steeds) onderdeel van mijn gaven en motivaties.

Waarom ik jou dit vertel?

Hem missen zal ik altijd wel doen in dit aardse leven maar ik weet ook dat gebeurtenissen een eigen verhaal hebben. Vervelende, klote, intens pijnlijke gebeurtenissen in het leven, kunnen je heel veel vertellen. Meer dan alleen pijn en verdriet. Zelfs dankbaarheid!