Jahaaa! ImaginatieKaarten

Geplaatst op 18 april 2019 · Geplaatst in Creativiteit, Hooggevoeligheid, Spiritualiteit

Het was even graven tussen verschillende opschrijfboekjes, maar gevonden! Dit is het verhaal achter de ImaginatieKaarten die eind september 2019 (als het goed is) uitgebracht worden.

Het begon in augustus 2013

Mèn wat lang geleden! Ik sta onder de douche en de dag aan het doornemen. Gelijktijdig (ik kan dit 😏) speelt een liedje door mijn hoofd. Opeens hoor ik een mannenstem, althans ik denk een mannenstem te horen. De stem zegt “Imaginatiekaarten”. Het was niet de stem van mijn hubbie, dat verschil hoorde ik wel. Ondanks dat het al druk was in mijn hoofd, trok het toch mijn aandacht. Dat kwam, omdat er waren geen andere mensen bij mij in de badkamer waren en zeker niet met een diepe donkere stem!

Dus het werd even stil in mijn hoofd. Mijn gedachten en dat liedje stopten…Heel even maar, want de plaat ging weer rustig verder. Mijn hoofd liep weer vol met de volle vaart van gedachten over de komende dag, de acties, de mensen en het liedje wat al in mijn hoofd zat, zette vrolijk verder in waar het was gebleven. 

Jahaa! IMAGINATIEKAARTEN!

Toen, plots, was weer die diepe donkere mannenstem die zei, “Imaginatiekaarten!”. Iets nadrukkelijker dan de eerste keer. Toch! Ik had het echt wel goed gehoord, zo dwars door alles heen. Alleen, ik heb daar nog nooit van gehoord.

“Imaginatiekaarten?”, vroeg ik hardop in mijn hoofd af. “Jahaa! IMAGINATIEKAARTEN!”, zei het enigszins ongeduldig. Nou ja! Weer luid en duidelijk! Maar nu toch wat ongeduldiger. Zo zie je maar weer: het universum en wat daar allemaal rondloopt, kan dus ook ongeduldig zijn! Liefdevol ongeduldig zeg maar. Lekker aards, zeg maar! 

Idee bij d’r lurven gepakt

“O, oké!”, zei ik in gedachten terug en ik pakte het idee bij haar lurven. Ideeën moet je vastpakken en het eigen maken, want het zijn net kleine wezentjes. Pak je ze niet, dan vliegen ze gerust verder naar een ander die wel het idee ziet zitten. Sinds die tijd is het idee altijd bij mij blijven hangen en heb ik ze gevraagd om wat geduld. Geduld, omdat ik nogal in mijn hoofd kan zitten over de vorm, de hoe en de waarom? Om nog maar niet te spreken over “Moet ik dit wel doen?”, “Waarom ik, want er zijn zoveel…” etc etc.

Maar ja, wat zijn imaginatiekaarten? Mijn eerste zoektocht leverde planologische kaarten op. Je weet wel, waarmee Nederland in kaart wordt gebracht, in kleurtjes en lijnen, met groen voor bos en oranje voor stad en dorp. Nou, dat was het niet. Dat voelde ik wel aan. Ik had namelijk hier geen klik mee en als ik geen klik heb, dan klopt het niet.

Het moest anders opgepakt worden. Dus het woord opgesplitst in “Imaginatie” en “kaarten”. Imaginatie is de verbeelding! *klik*

Kwartjes rollen soms traaaag

Hè, hè, het kwam binnen! Soms hè, moet ik echt geduldig zijn naar mijzelf en naar het idee. Het lag zo voor de hand, dat ik het gewoon niet zag! Tenminste, dat het verbeeldingskaarten mogen zijn. Maar dan speelt het hoofd op en dan komt de onvermijdelijke vraag “Wat dan?” en  “Hoe dan?” en ook nog “Waarvoor dan?”. 

Op de “Wat”, dus fysiek qua materiaal, is het antwoord binnen. De basis zijn schilderingen en een aantal schilderijen, die ik laat afdrukken op kaartformaat. Op de “Hoe”, dus hoe komen ze ter wereld, is er nog geen sluitend antwoord, maar krijgt steeds meer vorm. 

Alleen op de “Waarvoor dan”, de werking die ze hebben, is mij nog niet helemaal duidelijk. Ze werken in ieder geval op de verbeelding en kunnen zo sterk op je inwerken, dat ze oude celgeheugen overschrijven of herschrijven. Zoiets, want dat kan je verbeelding namelijk! 

Organisch laten ontstaan

In die bijna 6 jaar heb ik op allerlei manieren de kracht van de verbeelding ervaren. Ervaren door mijn eigen collages en schilderingen, coaching ontvangen en geven, zelf intensieve en minder intensieve verwerkingsprocessen ondergaan en deze ook zien wat ze bij anderen te weeg brengen en door te manifesteren op allerlei vlakken. Ook ben ik steeds meer gaan werken met edelstenen, Reiki, kleur en ik ben steeds meer en meer mijn hart en eigen wijsheid gaan volgen. 

Het idee kwam, ik pakte het vast en liet het organisch ontstaan onder mijn handen en leerde volledig vertrouwen, dat dit niet zomaar kwam, maar dat het naar mij is gestuurd om het de wereld in te brengen! Dat roept bij mij alleen maar dankbaarheid op en soms wat onbegrip…waarom ik?

Later is dichterbij

Rond die tijd schreef ik ook een gedicht waarvan de laatste zin “Later is veel dichterbij gekomen” was. Die laatste zin, raakte mij toen heel diep en nu weer. Later is heel dichtbij gekomen!